Lionel Mesi ka reaguar për ndarjen nga jeta të babait të tij përmes një letre të publikuar në rrjetet sociale. Sulmuesi ka rrëfyer dhimbjen e madhe duke kujtuar momentet e fundit, bisedat mes tyre dhe dëshirën e madhe që ai të ishte pranë tij gjatë një prej turneve më të rëndësishme të karrierës.

Letra e plotë e Mesit kushtuar babait të tij:

“Babi, ende nuk mund ta besoj se je larguar. Nuk dorëzohem, ose më saktë, nuk dua të dorëzohem. Është shumë e vështirë për mua të imagjinoj se nuk do të të shoh më dhe se nuk do të flasim më. E di që po vuaje dhe se ndoshta kështu është më mirë, por u largove shumë shpejt. Na mbeti ende shumë për të shijuar së bashku. Më kërkove aq shumë që të luaja në Kupën e Botës së fundit dhe ishte pikërisht në ditët para fillimit të saj kur gjendja jote u përkeqësua. Ishte hera e parë që nuk do të ishe në një turne, por mami më tha se do të përmirësoheshe dhe se do të ishe mjaftueshëm mirë për të udhëtuar.

Të thashë se do të arrinim në finale, në mënyrë që ti të mund të udhëtoje. Sa herë që përfundonte një ndeshje, prisja dhe më mungonte mesazhi yt. Pikërisht atëherë kuptova se situata ishte vërtet e rëndë. Megjithatë, nuk pushova së menduari për të shkuar sa më larg që të ishte e mundur, për të të dhënë kohë dhe që ti të mund të shihje një ndeshje. Arritëm në finale dhe ti nuk munde të ishe aty. Doja ta fitoja për ta sjellë trofeun te ti dhe për të të treguar një tjetër. Nuk munda; këmbët e mia nuk mundën më. Këtë herë u përpoqa të shkoja përtej asaj që më lejonte trupi, por nuk munda. Asnjëherë nuk arrita të ndihesha mirë.

“Kur u ktheva, ti mendoje se e kishim humbur finalen pas penalltive. Nuk mundëm të flisnim për asgjë nga ato që kishin ndodhur. Ti nuk munde të shijoje asgjë. Nuk u bëmë kampionë, por nuk e ke idenë se sa shumë e shijuam çdo ndeshje. Edhe një herë, kishe të drejtë: duhej të isha atje dhe të luaja. Nuk e di çfarë do të bëj pa ty, nuk e di si do të vazhdoj. Unë vetëm kam luajtur futboll dhe tani kam shumë dyshime nëse do të vazhdoj ta bëj këtë edhe për shumë gjatë. Ti ishe pranë meje që nga fillimi; kishte mbetur kaq pak deri në fund. Pse nuk munde të qëndroje edhe pak më gjatë, që ta përfundonim bashkë? Do të më mungosh shumë, por do të jesh gjithmonë i pranishëm. Pusho në paqe dhe kujdesu për ne nga lart, ashtu siç bëre këtu poshtë. Faleminderit për gjithçka”, përfundoi Mesi.