Më poshtë fjalët Kolkiane të gdhendura në Diskun e Festos jepen me paralelet e tyre leksikore:
“nena/nenana [nena/nenana] – Nana e re, nëna e parë, Nëna e Shenjtë”;
Kolk.: “nana/nanaia/naia/na [nana/nanaia/naia/na]” – nëna, perëndeshë e tokës; – e vetmja; – nëna; Abhazi: “Hatt!/nan! [nan]” Perëndia; Gjeorgj.: “anana [anana]” nëna e Moirae-s 1. pjesë, ndaj; 2. mbretëreshë, zonjë; Sumer. : “inanna/inana/nanna” – Mbretëresha e Qiellit dhe e Tokës, priftëresha e shenjtë e Qiellit, ylli i mëngjesit; Hurrian: “hannah” – nënë/Nana; “hannahannah” – perëndesha e tokës, nëna/“Nana” e perëndive hitite; Svan: “nene [ nene]” – nënë/“Ntma”; Udi ( i nëngrupit të gjuhëve të Lezganit): “nan a” – nënë.

NANA dhe lakimi, NANIE, (emri) gjenden në tekstet etruske.

NANA është në një pasqyrë etruske,

“CF: “CF-1 MARIS HVSR NANA”

Kam përshtypjen se fjala “nana” është një fjalë e vjetër indoevropiane për “nënë” [“mother”].

[…]

NANA – (burimi frigjian “Nana”). Një ditë Nana, vajza e perëndisë së lumit, Sangarius, vendosi një nga frutat e pemës në prehrin e saj. Fryti u zhduk dhe Nana ishte shtatzënë. Kaloi koha dhe ajo solli në jetë një djalë, të cilin e braktisi. Ky fëmijë, Atti-s, u ushqye në një farë mënyre me qumësht nga një dhi dhe u rrit duke u bërë një i ri i pashëm.

“nena/nenana [nena/nenana] – Nana e re, nëna e parë, Nëna e Shenjtë”, burimi – Carlos Parada.
Pellazgë ose “refugjatë kolkë” (Përmendur nga burimet klasike).
“Sipas Plutarkut, tirrenët (etruskët) me origjinë pellazge jetuan fillimisht në Thesali, pastaj u shpërngulën në Lidia; nga Lidia shkuan në Itali.”

FB: Thënie për shqiptarët

___________________________

Titulli: Stones that Speak
Autori: Robert D. Morritt
Botuesi: Cambridge Scholars Pub., 2010